Co to jest świadectwo charakterystyki energetycznej?
Jest
to
dokument, który określa wielkość zapotrzebowania na energię niezbędną do
zaspokojenia potrzeb związanych z użytkowaniem budynku lub lokalu,
czyli energii na potrzeby ogrzewania, przygotowania ciepłej wody,
wentylacji i klimatyzacji, a w przypadku budynków użyteczności
publicznej również oświetlenia. Dla potrzeb sporządzenia charakterystyki
energetycznej budynków przemysłowych i magazynowych nie uwzględnia się
ilości energii dostarczanej do tych budynków dla celów
technologiczno-produkcyjnych. W świadectwie ocenia się wielkość
zapotrzebowania na energię wynikającego z przeznaczenia i standardu
budynku oraz jego systemów instalacyjnych, czyli na podstawie jego
stałych, obiektywnych cech, a nie na podstawie pomiaru zużycia energii,
gdyż trudno poddać obiektywnej ocenie sposób użytkowania budynku przez
jego użytkowników.
W jakim celu sporządzane jest świadectwo energetyczne
budynku?
Celem wprowadzenia obowiązku sporządzania
świadectw
energetycznych (można też spotkać się z określeniem "certyfikat
energetyczny") budynków jest promowanie budownictwa efektywnego
energetycznie i zwiększanie świadomości społecznej w zakresie możliwości
uzyskania oszczędności energii w budownictwie. Dzięki informacjom
zawartym w świadectwie właściciel, najemca lub użytkownik będzie mógł
określić orientacyjne roczne zapotrzebowanie na energię, a tym samym
koszt utrzymania związany z zapotrzebowaniem na energię.
Podstawą do sporządzenia świadectwa charakterystyki
energetycznej jest charakterystyka energetyczna budynku, określona w
dokumentacji technicznej lub dla budynku istniejącego, jeśli brak jest
dla niego dokumentacji technicznej - wyznaczana w wyniku inwentaryzacji
techniczno-budowlanej.
Kto może sporządzić świadectwo? Świadectwo
charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego lub części
budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową może
sporządzać osoba, która:
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
2) ukończyła, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, co
najmniej:
a) studia magisterskie albo
b) studia inżynierskie na kierunkach: architektura, budownictwo,
inżynieria środowiska, energetyka lub pokrewnych;
3) nie była karana za przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności
dokumentów, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami
wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe;
4) posiada uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej,
konstrukcyjno-budowlanej lub instalacyjnej albo odbyła szkolenie i
złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed ministrem właściwym do spraw
budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.